ดีจ้า คิืดถึงเอ้มั๊ยเอ่ย
โผล่มาอีกครั้งก็หลังทำงานผ่านโปรแล้วค่ะพี่น้อง
ผ่านมา3เดือนแล้วนะอยากจะบอก ^^ เร็วมั่กๆ

พอหลังจากงานรับปริญญา พี่น้องสรรพสัตว์ก็นัดพบกันเป็นการรั่วเฉพาะกิจเมื่อวันอาทิตย์ที่ 29 ที่ผ่านมา
ไอ้เราก็อยากเจอเพื่อนๆมาก ถึงขนาดปฏิเสธอาการงอนของคุณพ่อที่ถูกลูกสาวทิ้งให้อยู่บ้านคนเดียวเลยนะเนี่ย

โปรแกรมแรกของวันคือการรับประทานสเต็กสามย่าน (อ้วนที่1) เป็นอาหารกลางวันซึ่งอร่อยมากๆ ห่างหายการกินได้ไม่ต้องคิดไปอยู่กับชีวิตสาวOLที่กินแบบต้องห่วงอ้วนซะนาน มาวันนี้รู้สึกสะใจเล็กๆนะเนี่ย ได้กินไปตั้งจานเบ้อเร่อ มันบดทอดก็อร๊อยอร่อย อยากกินอีกจังเลยอ่า >w<

หลังจากรอม๊อกคุงผู้ซึ่งคิรุและเคียวเรียกว่ากระต่ายน้อย(ม่ายยย มันมาแย่งตำแหน่งกระต่ายของชั้นไปได้ยังง๊ายยยย)ที่มาถึงทีหลัง
และซัดโฮกโดยมีเอ้และเคียวพ่นรังสีเร่งให้ม๊อกกินเสร็จไวๆอยู่จากทั้งเบื้องซ้าย
และเบื้องขวา จากนั้นเราก็นั่งแท็กซี่ไปเกะกันที่Big Echoค่ะ

พอไปถึงโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เอ้ก็จัดแจงเปิดเพลงร้องก่อนใครโดยมีคิรุและเคียวสมทบเป็นบางช่วง ในช่วงแรกเอ้ก็จัดแจงร้องแบบmedleyมากๆ (คราวนี้เอ้ไม่ยอมหลับอีกแน่ ทั้งสหายเคียวแลสหายคิรุอยู่กันพร้อมยังเงี๊ย หุหุหุ) หลังจากที่เราโซโล่เพลงไทยไปเป็นแถบและถ้าจำไม่ผิดคือเอ้ก็ปิดท้ายด้วยการ
ระบายความเครียดแบบสุดๆกับเพลงI Believe ของทาทา แล้วเอ้กนั่งนิ่งไปอีกพักใหญ่ เพราะแดดิ้นไปแล้ว เสียงสูงมาก (อ่าย บี้ลี้บบ อ้าย บี้ลี้บบ อี้น ยู้วววววว โว้ โว โอ้ เย้)

ความสนุกของเราที่ Big Echo ก็ดำเนินต่อไปโดยมีเพลงไทยกับเพลงญี่ปุ่นสลับกัน พอไทยก็ไทยเป็นแถบ ญี่ปุ่นก็ญี่ปุ่นเป็นแถบ อาทิเช่น คาราบาว 3เพลง ต่อด้วย ลาร์ค 4เพลง แล้วกลับมาสุนทราพรอีก 3เพลง เป็นต้น แล้วเมื่อถึงกำหนดที่เราจองไว้3ชั่ว
โมง เราก็ต้องต่อเวลาออกไปอีกเนื่องจากในลิสต์เพลงที่ยังไม่ได้ร้องยังเหลืออีกร่วม
12หน้าด้วยกัน!!! คราวนี้เลยมันส์ขึ้นอีกเพราะทุกคนพยายามกันเต็มที่ที่จะเคลียร์มันให้หมด
โดยการร้องแบบตัดตอน ร้องครึ่งเพลงแล้วเปลี่ยนเป็นเพลงใหม่ไปเลย บางทีก็ร้องไปไม่เท่าไหร่ก็เปลี่ยนแล้ว ทำเวลากันสุดๆ

ต่อมาวาเป๊กสหายผู้ยากแกการที่เอ้จะได้พบเห็นก็เข้ามาสมทบ ก็เข้ามาได้จังหวพอดีที่พวกเรากดเพลงของลิงกินผักไว้ คราวนี้เราเลยได้รู้ว่าบรรยากาศตอนเราร้อง I Believe มันเป็นยังไง = =" อ่อ...ที่แท้เอ๊กก็เก็บกดพอกัน เหอะๆๆ

และแล้วในนาทีท้ายๆก่อนจบพิธี การปรากฏตัวของพี่ดันก็สร้างสีสันในห้องของเราเพิ่มอีก เพราะแต่ละเพลงนั้นสุดๆจริงๆ อาทิ YMCA เป็นต้น

จบจาก Big Echo เหล่าสหายเริ่มหิวกันแล้ว ฝนกับพี่อัลและม๊อกคุงต่างแยกกันกลับไปก่อน โดยที่เหลือก็เดินมาราธอนกันจากกลางๆถนนวิทยุไปจนถึงแถวอัมรินทร์พลาซ่า (ความจริงเค้าจะไปเวิล์ดเทรดกันด้วยซ้ำนะเนี่ย) แล้วเราก็กินShabushiกันที่นั่นเอง (อ้วนที่2)
รอคิวก็นานอยู่นะ แต่เม้าท์ไปรอไปเลยไม่เท่าไหร่
เสียดายคนมันเยอะจนต้องแบ่งกันไปนั่งเป็นคู่ๆ เลยเหลือช่วงให้เม้าท์กันต่อก็ตอนขึ้นรถไฟฟ้ากลับเท่านั้นเอง

แล้ววันที่สนุกมากๆอีกหนึ่งวันก็จบลง พร้อมกับการได้กินอิ่มๆกับของอร่อยๆตั้ง 2 อ้วนแน่ะ

คิดถึงเพื่อนๆนะ วันหลังชวนเอ้ไปอีกนะ อย่าลืมล่ะ