สวัสดีค่ะ

หายตัวไปนานมากเลย(เป็นประจำแหล่ะครั้งไหนไม่นานน่ะสิ แปลก!!)ก็ว่าจะอัพหลายทีแล้วไม่มีโอกาสซักทีเลย

ตอนนี้ทำงานแล้วนะคะพี่น้อง เพิ่งได้งานหมาดๆ ยินดีกับตัวเองด้วย (เอ๊ะ..อ่าว)

วันนี้ไม่มีอะไรมาก แบบว่าว่างนิดหน่อย ประเด็นก็แบบว่าอยากมาแนะนำอาหารให้พ่อแม่พี่น้องน่ะนะคะ

เรื่องของเรื่องคือเมื่อวานนี้ เอ้และพี่เจ(รุ่นพี่ที่ทำงานนะคะ มิใช่สหายเจร่วมแก๊ง หรือผู้อื่นผู้ใด) ได้ไปเซ็นทรัลเวิลด์ด้วยกันเพื่อไปหาซื้อ Nescafe Goldblend ด้วยกัน

ซึ่งทำไมต้องไปกันถึงเซ็นทรัลเวิลด์ด้วยนั้น.. ก็โปรดสังเกตที่ชื่อของสิ่งที่เราไปหากันอีกครั้งหนึ่งนะคะ

มันคือ...

"Nescafe Goldblend"

ย้ำนะคะ ต้อง Goldblend ด้วยนะคะ ไม่ใช่ Goldธรรมดา หรือ Gold อะไรอื่น

แค่ไอ้คำว่า blend ที่ห้อยมาข้างหลังนั้น ก็สร้างความยากลำบากในการเสาะแสวงหามากเหลือเกินเชียวล่ะค่ะ

แล้วจะต้องไปหากันทำไมน่ะนะ

ก็เนื่องจากพ่อใหญ่(เจ้านาย)ของเรานิยมกาแฟนี้ถึงขนาดหิ้วมารับทานกันจากญี่ปุ่นแผ่นดินเกิดเลยทีเดียวเชียวล่ะค่ะพี่น้อง

พ่อชอบ เราก็ต้องหามาให้นะคะ พอดีว่ามันจะหมดแล้ว เลยไปตามล่าหาสมบัติกัน
มาดมั่นกันไว้ว่าที่Isetanมันต้องมีวัตถุประหลาดจากแดนปลาดิบนี้ขายอยู่อย่างแน่นอน

ตอนแรกก็เริ่มจากร้านค้าแถวออฟฟิศ ไล่ไปตามทาง จนถึงร้านค้าบนBTSแล้วก็เดินหลงกันอยู่ทางฝั่งZen ไปเจอ Food Center เข้า ซึ่งก็เดินหาแล้ว ถามก็แล้ว ก็ยังไม่มี ก็ยังไม่คิดว่าไง จนกระทั่งไปถึงซูเปอร์ของIsetan แล้วไม่เจอนั่นล่ะ...

แล้วชั้นจะมาถึงนี่ทำไมกันเนื่ยยยยยยย FOR WHAT!!!!!?????

เราก็เลยไปคาดคั้นจากพนักงานดวงซวยแถวนั้นว่ามีมั๊ยคะเนี่ย กาแฟแบบเนี๊ยอ่ะค่ะ

หลังจากที่พี่เค้าหายไปพักนึงก็กลับมาแล้วบอกว่า "ผลิตภัณฑ์นี้ทางห้างสั่งไปแล้วแต่ของยังไม่มา ต้องรออีกสักหน่อย" เลยคาดคั้นเอาเบอร์ที่ซูเปอร์มาไว้โทรถามทีหลังแทน เจ็บใจจริงเรยยย ="=

ขากลับก็เลยชวนพี่เจกิน MOS BURGER ค่ะ (แหะๆ เข้าเรื่องจิงๆซะที)

ก่อนหน้านี้คุยกันกับพี่จิ สาวมาเก็ทติ้งโต๊ะข้างเคียง ตอนไปญี่ปุ่น ต่างคนต่างก็เคยมีชะตากรรมตกหลุมพลางเบอร์เกอร์หน้าตาสลัดๆเช่นเดียวกัน เลยกี๊ดก๊าดกันใหญ่ตอนที่เห็นในใบโฆษณาว่ามันมาเปิดสาขาในไทยแล้ว!!!

โดยไม่รีรอ เมื่อเรามีโอกาส เราก็เลยไปชิมกันมาเลยนะคะ

ตอนจะเดินเข้าร้าน ไอ้เราก็ว่ามันอาจจะเสียเวลานิดนึง เพราะแถวมันก็ยาว แต่พอลองไปต่อแถวแล้ว มันก็ขยับได้เรื่อยๆ เออ ดีแฮะ ร้านนี้เค้ารับออร์เดอร์ว่องไวดีจัง

สั่งเสร็จเราก็ไปหาที่นั่งรอกันนะคะ แล้วเมื่อเวลาก็ค่อยๆผ่านไป อย่างร้อนรน เพราะเลยเวลาเข้างานมาก็พักใหญ่แล้ว พอดีโค้กที่สั่งก็มาถึงนะคะตอนแรกนึกว่าอีกเดี๋ยวอาหารที่สั่งก็คงมา รอไป รอมา ...นานมาก ก็นึกถึงโต๊ะใกล้ๆที่มีเด็กวัยเฟรชชี่มหาลัยมานั่งรอก่อนหน้าพวกเรา

ตอนนั้นเอ้ก็นั่งมองน้องๆเค้าไม่คิดอะไร แต่พอนึกย้อนดูดีๆแล้ว ก็แทบเข่าทรุดกันเลยล่ะ

ก็ตั้งแต่ตอนที่พวกเราเข้ามาหาที่นั่ง น้องพวกนั้นเพิ่งจะได้โค้กที่สั่งกันไปเอง แล้วตอนที่พวกเรานั่งรอก่อนที่น้ำจะมาเสริฟ ก็เห็นน้องเค้านั่งรอกันเบื่อมากๆเลย คอยชะเง้อมองหน้าร้านเรื่อยๆ พอเราได้โค้ก น้องเค้าก็ยังไม่ได้ของที่สั่ง หลังจากที่เราได้โค้กอีกนานมากๆนั่นล่ะ น้องเค้าถึงจะเพิ่งได้อาหารที่สั่ง....

หมายความว่าไง..... มันก็หมายความว่าไอ้การที่โค้กเพิ่งจะมาถึงมันก็เป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่า เราเพิ่งจะรอมาได้เพียงครึ่งทางเองน่ะสิ!!!

โอ้ว พระเจ้านี่ก็จะบ่าย2แล้วนะ ตายละหว่าๆ ทำไงดีพี่เจ

พี่เจที่นั่งนิ่งขรึมลึกก็แค่ยิ้มๆ บอกว่าไม่เป็นไรหรอก เด๋วมันมาก็รีบๆกิน 5นาทีก็เสร็จ...

...5นาทีเสร็จ...
ไม่อ่ะพี่เจ ม่ายยยยย เอ้ทำไม่ได้ ไอ้ฉายาจอมละเลียดกับยัยเอื่อยเฉื่อย ที่ติดตัวนู๋นี้มันมีที่มานะคะพี่ 5นาทีกับมอสเบอร์เกอร์นู๋ทำม่ายด้ายคร่าาาาา

แต่ยังไงก็ช่าง ในเมื่อที่สั่งมันยังมาไม่ถึง ไม่แน่ไอ้ความหิวนี่อาจนำพาให้เราฝ่าฟันภายใน5นาทีได้อย่างไม่ยากเย็นก็เป็นไปได้นะ เหอะๆๆ

หลังจากที่รอถึง 300 ปีกับอีก 49 พระเจ้าเหา...(ก็มันนานมากกกกกกก)จนเบอร์เกอร์ที่สั่งมาถึงเราก็เสร็จกิจกันและกลับถึงออฟฟิศใน 30 นาทีต่อมา

ถึงแม้ตัวพี่เจจะเล็กแสนเล็ก พี่เค้าก็สามารถจิงๆนะ 5นาทีจิงๆแหล่ะเรียบหมดทั้งเบอร์เกอร์และโค้กหมดแก้ว ส่วนเอ้เหรอ ก็ได้สถิติใหม่ไง 8นาทีกับอาหารอร่อยๆ...เป็นไปได้เหรอเนี่ย!!

พี่น้องคะ ถึงมันจะต้องรอกันเป็นชาติ ถึงประสบการณ์การต้องมานั่งรอ นอนรอ ยืนรอเพื่อที่จะกินอะไรเนี่ย ก็ไม่เคยมีในประวัติศาสตร์บ้านนี้เลยน่ะนะคะ การรอในครั้งนี้มันก็ทำให้เอ้เข้าใจการต้องต่อคิวเพื่อกินอะไรอร่อยๆอย่างอดทนเป็นครั้งแรก

มันอร่อยมากจิงๆ เหมือนตอนที่กินที่ญี่ปุ่นเลย ถึงแม้จะดูๆแล้วมันก็แค่เอาหมูทอด ราดซอสทงคัตสึ โปะด้วยผักกะหล่ำซอย ประกบด้วยขนมปัง เท่านั้น แต่มันก็อร่อยจิงๆอ่ะ

อ้อ ไอ้ที่เอ้สั่งนี้มันเบอร์เกอร์หมูน่ะนะ หน้าตาเป็นยังงี้

มันยังมีเมนูอื่นๆอีกด้วยนะพอดีเอ้ติดใจอันนี้จากตอนอยู่ญี่ปุ่น เลยยังไม่ได้ลองอย่างอื่น ไรซ์เบอร์เกอร์ก็มีนะ แต่รสชาตินั้นไม่รู้เป็นไงมั่ง ไม่กล้าสั่ง กลัวจะต้องเสียของ แล้วก็มีฮอทด็อกด้วยค่ะยังไงต้องรออีก2เดือนข้างหน้าแน่ะถึงจะได้ลอง

ไม่ใช่ร้านมันจะย้ายไปไหนหรอกนะ พอดีเอ้ตั้งกฎการกินของแพงแต่ละประเภทไว้ที่อัตรา 2เดือนครั้งน่ะค่ะ ถ้าใครจะหาว่ามันไม่แพงก็เลี้ยงเอ้ซะนะ ="= เพราะถ้าเอ้ไม่ได้จ่ายเองเอ้ก็ไม่มีลิมิตหรอกค่ะ ทุกวันก็ยังด้ายยย >w<

รอบหน้าถ้าไปอีกก็เล็งเค้กที่ซูเปอร์ของIsetanไว้แล้วล่ะ หึหึ
ที่นี่ฟีลลิ่งซูเปอร์ญี่ปุ่นมาก ขนมเยอะแยะ ดีใจๆ
เอ้บ้านนอกมากเลยแหล่ะไม่เคยไปเดินที่ซูเปอร์นี้ เลยตื่นเต้นเป็นธรรมดา 55

เออ ลืมบอกราคา
ไอ้เบอเกอร์หมูนี่มันก็ชิ้นละ 69 บาท นะคะ ราคาจานหลักอยู่ที่เรท 49 59 69 79 บาท ของเคียงก็ 39-49 บาท เครื่องดื่มก็ 29-49 บาท แล้วเซ็ตเมนูก็ตามนี้ค่ะ

ข้อมูลที่เหลือให้โทรมาถาม ไม่ก็ไปลองเองโล้ดเลยนะคะพี่น้อง

บุ๊ยบุยค่ะ